Gdy pasjonował go monastycyzm chrześcijański, przez rok mieszkał i żył jak mnich we włoskim Lanuvio. By poznać południe globu zamieszkał na kilka miesięcy w Buenos Aires. Na Kołymie wcielił się w role uciekiniera z łagru podczas wyprawy survivalowej. Na północy, w Skandynawii, trenuje zimowa sztukę przetrwania. Ale najbardziej pociąga go Islandia.
Współautor książki „Sztuczki survivalowe”.
To rodzice od najmłodszych lat jego życia zaszczepili w nim pasję do podróżowania. Piesze wycieczki w Tatry czy Bieszczady oraz pierwsze narciarskie wyprawy w Alpy narodziły w nim miłość do gór. Po ukończeniu studiów turystycznych spełnia swoje marzenia zimą ucząc innych jazdy na nartach a latem przemierza setki kilometrów rowerem po najpiękniejszych zakątkach Europy. Szymon to ekstrawertyk, który zawsze służy swoją pomocą, a zadowolenie turystów to dla niego priorytet w wykonywanej pracy.
Kulturoznawca i filolog ukraiński. Dziennikarz, recenzent literacki, autor dwóch książek opublikowanych przez Wydawnictwo Czarne. Miłośnik przyrody od wczesnego dzieciństwa. Ptasiarz. Szuka pomostów między światem humanistyki i nauk przyrodniczych. Ptaki obserwował od morza Barentsa do wybrzeży Sardynii, od Krymu do Wysp Brytyjskich. Prowadzi bloga Dzika Ochota poświęconego przyrodzie Warszawy. Swoją pasją dzieli się z Uczestnikami naszych wyjazdów przyrodniczych.
Geograf, fotograf krajobrazu i przewodnik ze stajni SKPG Kraków, posiadający również uprawnienia rumuńskie i słoweńskie. Od kilkunastu lat mieszka na stałe właśnie w Słowenii – małym kraju na słonecznej stronie Alp, którą uprzystępnia polskim turystom czynem przewodnickim, piórem i fotografią. Piotr jest bowiem autorem i współautorem przewodników i artykułów o tematyce karpacko-alpejskiej oraz nagradzanym fotografem pejzażowym. Miłośnik habsburskiego dziedzictwa, południowego słońca, alpejskiej brutalności i zielonej łagodności Karpat, Moraw i Toskanii.
Aby wstępnie poznać ludzi i ich środowisko, warto pozostać w jednym miejscu przynajmniej przez dwa lata – żeby móc porównać ze sobą, choćby dwa pełne cykle pór roku. Idea ta urodziła się podczas niekończących się podróży stopem po Europie. Na początku zamiłowanie do wody, wzmocnione studiami o kulturach śródziemnomorskich, pchnęło na Baleary. Jako marynarz na jachtach żaglowych opiekowałem się grupami turystów, a jesienią i zimą oprowadzałem małe grupki po górach Majorki i opustoszałym wybrzeżu Minorki. Zawiało także między rybaków i poławiaczy przegrzebek, ale to już na północny na Kanale La Manche. Zamiłowanie do nart i gór wypchnęło na dłużej do Norwegii a następnie do Gruzji. Symbioza lasu i rzek zwabiła na granicę angielsko walijską – na skrzyżowanie majestatycznej rzeki Severn i rzeki Wye (Afon Gwy) do prastarego las Dean. Koordynowałem tam pracą wolontariuszy w czarującym ogrodzie, oraz organizowałem piesze wędrówki po wybrzeżu Walijskim, górach Brecon Beacons oraz samym lesie Dean. Morze Śródziemne przyciągnęło ponownie na zapomniany Półwysep Salentyński, żeby razem z włoskimi partnerami rozwijać turystykę rowerową dla osób niedowidzących i niewidomych. Od trzech lat mieszkam w rodzinnym Krakowie i dojrzewam do kolejnej zmiany środowiska. W między czasie goszczę przyjaciół z poznanych krain i zapoznaję ich z perełkami Małopolski.